{"id":383,"date":"2019-12-22T18:43:05","date_gmt":"2019-12-22T17:43:05","guid":{"rendered":"http:\/\/parafia-chlewo.pl\/?page_id=383"},"modified":"2019-12-22T19:14:16","modified_gmt":"2019-12-22T18:14:16","slug":"sw-benedykt-z-nursji","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/?page_id=383","title":{"rendered":"\u015bw. Benedykt z Nursji"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Benedykt z Nursji nale\u017cy do najg\u0142o\u015bniejszych postaci w Ko\u015bciele \u0142aci\u0144skim. Ws\u0142awi\u0142 si\u0119 niezwykle m\u0105dr\u0105 i wywa\u017con\u0105 regu\u0142\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 podstaw\u0105 dla bardzo wielu p\u00f3\u017aniejszych rodzin zakonnych na Zachodzie. Przez za\u0142o\u017cony przez siebie zakon Benedykt przyczyni\u0142 si\u0119 nie tylko do pog\u0142\u0119bienia \u017cycia religijnego w Ko\u015bciele, ale i szeroko rozumianej kultury. Jego synowie duchowi zas\u0142u\u017cyli si\u0119 najwi\u0119cej dla pozyskania Chrystusowi lud\u00f3w germa\u0144skich. Te racje sk\u0142oni\u0142y Paw\u0142a VI do tego, by w 1964 r. wyr\u00f3\u017cni\u0107 \u015bw. Benedykta zaszczytnym tytu\u0142em g\u0142\u00f3wnego patrona Europy. Chocia\u017c \u015bw. Benedykt zajmuje w dziejach Ko\u015bcio\u0142a katolickiego poczesne miejsce, udokumentowane wiadomo\u015bci o nim s\u0105 nik\u0142e. Podstawowym \u017ar\u00f3d\u0142em jest dzie\u0142o \u015bw. Grzegorza I Wielkiego, papie\u017ca, przedtem mnicha benedykty\u0144skiego, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 w czasach bliskich \u015bw. Benedykta. Niestety, Dialogi \u015bw. Grzegorza nie mia\u0142y na celu podania biografii, ile raczej opis \u017cycia Benedykta; st\u0105d ma\u0142o w nich danych historycznych, a wiele w\u0105tk\u00f3w wr\u0119cz legendarnych.\u00a0 Ojciec Benedykta by\u0142 w\u0142a\u015bcicielem ziemskiej posiad\u0142o\u015bci w Nursji. Benedykt urodzi\u0142 si\u0119 ok. roku 480 wraz ze swoj\u0105 bli\u017aniacz\u0105 siostr\u0105, \u015bw. Scholastyk\u0105. Pierwsze nauki pobiera\u0142 w rodzinnym miasteczku. Na dalsze studia uda\u0142 si\u0119 do Rzymu. Nie pozosta\u0142 tu d\u0142ugo. Opu\u015bci\u0142 Wieczne Miasto, gdy\u017c chcia\u0142 odda\u0107 si\u0119 Panu Bogu na wy\u0142\u0105czn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 jako asceta. Uda\u0142 si\u0119 ok. 60 km na wsch\u00f3d w kierunku Tivoli i osiad\u0142 w przysi\u00f3\u0142ku Enfide (dzisiaj Affile) przy ko\u015bciele \u015bwi\u0119tych Piotra i Paw\u0142a u st\u00f3p wzg\u00f3rz Prenestini. Z niewiadomych bli\u017cej przyczyn opu\u015bci\u0142 jednak i to miejsce i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Subiaco. Znalaz\u0142 tu nie tylko cisz\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c dogodn\u0105 grot\u0119, gdzie m\u00f3g\u0142 zamieszka\u0107 i odda\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie kontemplacji. Z r\u0105k jakiego\u015b mnicha przyj\u0105\u0142 te\u017c habit. Obrana przez niego grota zapewnia\u0142a mu zupe\u0142ny spok\u00f3j. Przebywa\u0142 tam przez trzy lata. Miejscowi g\u00f3rale, wypasaj\u0105cy kozy, zaopatrywali go w konieczn\u0105 \u017cywno\u015b\u0107. Z czasem zacz\u0119li przy\u0142\u0105cza\u0107 si\u0119 do Benedykta uczniowie. Pod jego kierunkiem utworzono 12 ma\u0142ych klasztor\u00f3w po 12 uczni\u00f3w ka\u017cdy. Na czele ka\u017cdego z nich Benedykt postawi\u0142 prze\u0142o\u017conych, od siebie bezpo\u015brednio zale\u017cnych. Tak wi\u0119c z pustelnika przeobrazi\u0142 si\u0119 w cenobit\u0119, czyli w ascet\u0119 zamieszkuj\u0105cego pustyni\u0119 wraz z innymi. Nie znamy przyczyn, dlaczego Benedykt opu\u015bci\u0142 r\u00f3wnie\u017c i to miejsce. \u015aw. Grzegorz wymienia niech\u0119\u0107 miejscowego duchowie\u0144stwa. Benedykt zabra\u0142 ze sob\u0105 najgorliwszych i najbardziej oddanych uczni\u00f3w i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z nimi na Monte Cassino do ruin dawnej fortecy rzymskiej. Benedykt rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 nowego klasztoru od wyburzenia poga\u0144skiej \u015bwi\u0105tyni Jowisza i Apollina. Mieszka\u0144cy miasteczka, le\u017c\u0105cego u st\u00f3p g\u00f3ry, przychodzili tutaj dla sk\u0142adania ofiar. By\u0142 to rok 525 lub 529. W tym czasie na Wschodzie cesarz Justynianin I Wielki zamyka\u0142 ostatni\u0105 poga\u0144sk\u0105 szko\u0142\u0119 filozoficzn\u0105 w Atenach. Kiedy stan\u0105\u0142 ju\u017c klasztor i ko\u015bci\u00f3\u0142, a mury nowej plac\u00f3wki zacz\u0119\u0142y si\u0119 zape\u0142nia\u0107 adeptami, Benedykt postanowi\u0142 u\u0142o\u017cy\u0107 regu\u0142\u0119. Mia\u0142 ju\u017c sporo do\u015bwiadczenia. D\u0142ugie lata rz\u0105d\u00f3w na Monte Cassino pozwoli\u0142y w praktyce wypr\u00f3bowa\u0107 przepisy. Roztropny prawodawca zmienia\u0142 je i stale doskonali\u0142. Tak wi\u0119c regu\u0142a benedykty\u0144ska przesz\u0142a okres d\u0142ugiej pr\u00f3by i do\u015bwiadcze\u0144. Wprawdzie jej orygina\u0142 zagin\u0105\u0142, sp\u0142on\u0105\u0142 bowiem w roku 896 w czasie po\u017caru klasztoru w Teano, jednak\u017ce zachowa\u0142o si\u0119 wiele jej odpis\u00f3w. Zasadnicz\u0105 cech\u0105 Regu\u0142y \u015bw. Benedykta jest umiar. Nie jest ona tak surowa jak regu\u0142y \u015bw. Kolumbana, Kasjana czy prawodawc\u00f3w rodzin mniszych Wschodu. Nie preferuje studi\u00f3w jak regu\u0142a Kasjodora. We wszystkim: w modlitwie, uczynkach pokutnych, w pracy i w spoczynku, w posi\u0142ku i piciu zaleca umiar: „z\u0142oty \u015brodek”. Celem zasadniczym, jaki Za\u0142o\u017cyciel wytyczy\u0142 swoim synom duchowym, jest s\u0142u\u017cba Bo\u017ca. Ca\u0142e \u017cycie mnicha, jego wszystkie chwile i czynno\u015bci winny zmierza\u0107 do tego, by g\u0142osi\u0142y chwa\u0142\u0119 Stworzyciela. Dewiz\u0105 Patriarchy by\u0142o: Ora et labora – m\u00f3dl si\u0119 i pracuj. Ze szczeg\u00f3ln\u0105 pieczo\u0142owito\u015bci\u0105 strzeg\u0142 kultu liturgicznego, co pozosta\u0142o do dni obecnych pi\u0119knym dziedzictwem jego zakonu. Powa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dnia zakonnika przeznaczy\u0142 na lectio divina – czytanie Pisma \u015awi\u0119tego. Wprowadzi\u0142 do zakonu profesj\u0119 – prawem zagwarantowan\u0105 przynale\u017cno\u015b\u0107 do zakonu oraz stabilno\u015b\u0107 miejsca, czyli zobowi\u0105zanie mnich\u00f3w do pozostawania w jednym klasztorze a\u017c do \u015bmierci. Regu\u0142a \u015bw. Benedykta sta\u0142a si\u0119 podstaw\u0105 dla wielu innych. S\u0142awa Benedykta rozchodzi\u0142a si\u0119 szeroko. Powi\u0119ksza\u0107 j\u0105 mia\u0142y cuda, o kt\u00f3rych wspomina \u015bw. Grzegorz. Mia\u0142 m.in. przepowiedzie\u0107 najazd Longobard\u00f3w. Ich w\u00f3dz po \u015bmierci Benedykta faktycznie najecha\u0142 Monte Cassino; benedyktyni byli zmuszeni opu\u015bci\u0107 klasztor i ratowa\u0107 si\u0119 ucieczk\u0105 do Rzymu (587). Benedykt mia\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 tak\u017ce opactwo w Terracina, a zdaniem niekt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c w Rzymie (opactwo \u015bw. Pankracego przy Lateranie). \u015awi\u0119ty Benedykt z Nursji z rodzon\u0105 siostr\u0105, \u015bw. Scholastyk\u0105Benedykt zmar\u0142 21 marca 547 r. w kilka tygodni po \u015bmierci swojej siostry, \u015bw. Scholastyki, za\u0142o\u017cycielki \u017ce\u0144skiej ga\u0142\u0119zi benedyktyn\u00f3w. Pochowano ich razem we wsp\u00f3lnym grobie na Monte Cassino. Kiedy Longobardowie zniszczyli klasztor (587), mnisi benedykty\u0144scy z Francji ze czci\u0105 przenie\u015bli relikwie \u015bw. Scholastyki i \u015bw. Benedykta do Francji. \u015amiertelne szcz\u0105tki \u015bw. Scholastyki umie\u015bcili w klasztorze w Le Mans, a \u015bw. Benedykta – we Fleur. Tam s\u0105 do dnia obecnego. W latach p\u00f3\u017aniejszych cz\u0119\u015b\u0107 relikwii obu \u015bwi\u0119tych oddano opactwu na Monte Cassino. Na pami\u0105tk\u0119 przeniesienia relikwii \u015bw. Benedykta w dniu 11 lipca 673 r. do Fleur zakon obchodzi w liturgii pami\u0105tk\u0119 „przeniesienia relikwii”. Na ten w\u0142a\u015bnie dzie\u0144 Pawe\u0142 VI ustanowi\u0142 doroczne \u015bwi\u0119to \u015bw. Benedykta. Zaraz po \u015bmierci Benedykt odbiera\u0142 od swoich duchowych syn\u00f3w cze\u015b\u0107 o\u0142tarzy. Do jego grobu nap\u0142ywali liczni pielgrzymi. S\u0142aw\u0119 jego roznios\u0142y Dialogi \u015bw. Grzegorza, w kt\u00f3rych jest mowa nawet o cudach, jakie Benedykt za \u017cycia dzia\u0142a\u0142. Rych\u0142o kult \u015bw. Benedykta sta\u0142 si\u0119 te\u017c w\u0142asno\u015bci\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Ku czci Patriarchy u\u0142o\u017cono mn\u00f3stwo hymn\u00f3w, sekwencji i modlitw. Benedykt jest w naszych czasach czczony jako patron Opus Dei, jako patron pracuj\u0105cych, a nawet jako or\u0119downik umieraj\u0105cych. Pius XII og\u0142osi\u0142 go patronem speleolog\u00f3w (1957) i architekt\u00f3w w\u0142oskich. Regu\u0142a \u015bw. Benedykta wywar\u0142a powa\u017cny wp\u0142yw na ca\u0142e \u017cycie Europy Zachodniej. Dzie\u0142o \u015bw. Benedykta jest imponuj\u0105ce i niepowtarzalne. Benedyktyni przez d\u0142ugie wieki (wiek VI-XII) byli najpot\u0119\u017cniejsz\u0105 rodzin\u0105 zakonn\u0105 na \u015bwiecie. Ich klasztory dochodzi\u0142y do liczby kilku tysi\u0119cy, a liczba mnich\u00f3w dochodzi\u0142a do wielu dziesi\u0105tk\u00f3w tysi\u0119cy. Z modelu \u017cycia benedykty\u0144skiego wyros\u0142y inne rodziny zakonne, m.in. benedyktynki (klauzurowe i czynne), cystersi, kameduli, oliwetanie, sylwestryni i trapi\u015bci. Zakony te wyda\u0142y kilka tysi\u0119cy \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych, da\u0142y Ko\u015bcio\u0142owi ponad 20 papie\u017cy. W\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych benedykty\u0144skich wypada wymieni\u0107: \u015bw. Grzegorza I Wielkiego (+ 604), doktora Ko\u015bcio\u0142a; \u015bw. Augustyna z Canterbury, aposto\u0142a Anglii (+ 605); \u015bw. Bed\u0119 Czcigodnego, doktora Ko\u015bcio\u0142a (+ 735); \u015bw. Bonifacego, aposto\u0142a Niemiec i g\u0142\u00f3wnego patrona tego kraju; \u015bw. Wojciecha – aposto\u0142a Czech, W\u0119gier, Polski i Prus, m\u0119czennika (+ 997); \u015bw. Piotra Damiani, doktora Ko\u015bcio\u0142a (+ 1072); \u015bw. Romualda, za\u0142o\u017cyciela kamedu\u0142\u00f3w (+ 1027); \u015bw. Jana Gwalberta (+ 1073), za\u0142o\u017cyciela nowej ga\u0142\u0119zi zakonnej; \u015bw. Anzelma, doktora Ko\u015bcio\u0142a (+ 1109); \u015bw. Matyld\u0119 (+ 968); \u015bw. Hildegard\u0119 z Bingen, doktora Ko\u015bcio\u0142a (+ 1179); \u015bw. Gertrud\u0119 Wielk\u0105 (+ 1302).<\/h4>\n

W Polsce najbardziej znanym opactwem benedykty\u0144skim jest Tyniec. Do Polski benedyktyni przybyli wraz ze \u015bw. Wojciechem (+ 997). Za czas\u00f3w Boles\u0142awa Chrobrego za\u0142o\u017cyli klasztor po kamedu\u0142ach w Mi\u0119dzyrzeczu. Zamieszki, jakie po \u015bmierci tego kr\u00f3la powsta\u0142y, i nawr\u00f3t poga\u0144stwa, doprowadzi\u0142y do upadku klasztoru. W XI wieku widzimy benedyktyn\u00f3w w Trzemesznie, w \u0141\u0119czycy (Tum), w Gnie\u017anie, w Ty\u0144cu, na \u0141ysej G\u00f3rze, w Czerwi\u0144sku, P\u0142ocku, Kruszwicy, w Krakowie, Sieciechowie, we Wroc\u0142awiu, Ole\u015bnicy, Lubiniu i w Gda\u0144sku. Obecnie istniej\u0105 ich opactwa w Ty\u0144cu, Lubiniu ko\u0142o Ko\u015bciana oraz Biskupowie.<\/h4>\n

W ikonografii \u015bw. Benedykt przedstawiany jest w habicie benedykty\u0144skim, w kukulli, z krzy\u017cem w d\u0142oni. Jego atrybutami s\u0105: anio\u0142, bicz, hostia, kielich z w\u0119\u017cem, ksi\u0119ga, kruk z chlebem w dziobie, ksi\u0119ga regu\u0142y w r\u0119ce, kubek, pastora\u0142, pies, rozbity puchar, infu\u0142a u n\u00f3g z napisem „Ausculta fili” – „Synu, b\u0105d\u017a pos\u0142uszny”, wi\u0105zka r\u00f3zg.<\/h4>\n

 <\/p>\n

Tekst pochodzi ze strony brewarz.pl<\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Benedykt z Nursji nale\u017cy do najg\u0142o\u015bniejszych postaci w Ko\u015bciele \u0142aci\u0144skim. Ws\u0142awi\u0142 si\u0119 niezwykle m\u0105dr\u0105 i wywa\u017con\u0105 regu\u0142\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 podstaw\u0105 dla bardzo wielu p\u00f3\u017aniejszych rodzin zakonnych na Zachodzie. Przez za\u0142o\u017cony przez siebie zakon Benedykt przyczyni\u0142 si\u0119 nie tylko do pog\u0142\u0119bienia \u017cycia religijnego w Ko\u015bciele, ale i szeroko rozumianej kultury. Jego synowie duchowi zas\u0142u\u017cyli si\u0119 najwi\u0119cej dla pozyskania Chrystusowi lud\u00f3w germa\u0144skich. Te racje sk\u0142oni\u0142y …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-383","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/383","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=383"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":401,"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/383\/revisions\/401"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafia-chlewo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}